In informatiebeschikking hoefde geen boete- of strafvervolgingsrestrictie te worden opgenomen

Datum: 11 juli 2019

Naar aanleiding van een van de Zwitserse Belastingdienst ontvangen USB-stick met gegevens van rekeninghouders van de UBS-bank, vroeg de inspecteur X om bankafschriften en een openingsverklaring. X gaf geen gehoor aan het verzoek, tenzij de inspecteur op voorhand kon garanderen dat eventuele (verstrekte) informatie niet voor punitieve doeleinden zou worden gebruikt. Dat gebeurde niet en X bleef weigerachtig om de herhaalde vragen van de inspecteur te beantwoorden. De inspecteur nam vervolgens een informatiebeschikking. X ging in beroep en stelde dat de informatiebeschikking in strijd was met het verbod op zelfincriminatie omdat daarin geen garantie was opgenomen dat de af te geven informatie niet zou worden gebruikt om X te straffen. Rechtbank Gelderland besliste dat de inspecteur geen garantie in de informatiebeschikking had hoeven opnemen dat de te verstrekken gegevens en inlichtingen niet zouden worden gebruikt voor sanctiedoeleinden. In een arrest van 8 augustus 2014 had de Hoge Raad beslist dat een informatiebeschikking geen maatregel was waarmee de verstrekking van gevraagde gegevens en inlichtingen werd afgedwongen, maar uitsluitend een constatering was dat niet was voldaan aan de inlichtingenplicht. De inspecteur hoefde daarom bij zijn informatiebeschikking geen restrictie te formuleren met betrekking tot het gebruik van wilsafhankelijke informatie voor sanctiedoeleinden. Deze rechtspraak was volgens het Van Weerelt-arrest van het EHRM niet in strijd met het EVRM.

Om dit artikel te kunnen delen op sociale media dien je marketing-cookies te accepteren.

Viditax 18-10-2019