Belastingvluchtelingen

29 maart 2016

De op een na beste truc om uit handen van de Nederlands fiscus te blijven, is emigratie. Juist degenen die er al warmpjes bijzitten, kiezen graag voor een nog bruiner leven in belastingparadijzen. Zij verdwijnen met de noorderzon om hier nooit meer belasting te betalen, of … zij foppen de fiscus en doen alsof ze “VOW” zijn. Dit zijn de drie letters op het dossier die aangeven dat de persoon is “vertrokken onbekend waarheen”; een stempel van moedeloosheid dat ik ken uit mijn vorige leven toen ik belastinginspecteur was.

We moeten belasting betalen waar we wonen. In de drang naar het vullen van de schatkist doet de Belastingdienst zijn uiterste best om degenen die het meest te verliezen hebben, als binnenlands belastingplichtige aan te merken. De bewijslast van de fiscale woonplaats ligt bij de inspecteur en dat is geen sinecure. Een woonplaatsonderzoek is ingewikkeld, tijdrovend en duur. Denk maar aan het verhaal van de bekende voetbalcoach die beweerde dat hij niet in Nederland woonde maar in België waar hij officieel was ingeschreven. Het duurde jaren voordat de inspecteur onder meer met informatie uit telefoontaps bewezen kreeg dat hij gewoon in Nederland woonde op een flatje bij zijn vriendin. Het doel was uiteindelijk wel bereikt: Nederland mocht heffen.

De Belastingdienst had ook geluk in een geval waarin iemand al tweeënhalf jaar weg was omdat zijn Nederlandse werkgever hem had uitgezonden naar Taiwan. De man had kind nog kraai en kwam alleen voor de kerstdagen terug naar Nederland. Hij had een ingerichte woning in Nederland en was daar ook ingeschreven gebleven. Rechtbank Zeeland-West-Brabant vond dat de Nederlandse Belastingdienst nog steeds belasting mocht innen van de expat. Volgens de rechter was het namelijk nooit zijn bedoeling geweest was om zich na afloop van de uitzending in Taiwan te vestigen. Ook in een andere zaak stak de rechter een stokje voor een gedroomde belastingvrijdom. Vier jaar nadat een gelukzoeker zich had laten uitschrijven, kreeg de Belastingdienst een anonieme klikbrief, waarin stond dat de emigratie naar Thailand alleen maar was verzonnen om in Nederland geen belasting te hoeven betalen. Er moest alsnog belasting worden betaald in Nederland.

De fiscus viste echter achter het net bij een globetrottende Brit die over de hele wereld banden had en sporen had nagelaten. Kinderen uit een eerder huwelijk en zijn familie en vrienden woonden in Engeland. Hij had zich op enig moment wel ingeschreven in Nederland op het adres van een vriendin, maar voor zijn werk bij een raffinaderij leefde hij als een nomade. Het Gerechtshof in Den Haag vond de materiële werkelijkheid doorslaggevend boven de formele inschrijving in het bevolkingsregister en de nationaliteit. Er was niet of nauwelijks in Nederland gewerkt; de vrije tijd was doorgebracht met zijn familie in Engeland en niet met de vriendin in Nederland, met wie hij geen “tafel-en-bed-relatie” had.

In een almaar verdergaande globalisering wordt het voor de fiscus steeds moeilijker om de fiscale woonplaats vast te stellen van de over de aarde bewegende wereldburger. Gekoppelde databestanden en intensievere internationale informatie-uitwisseling ten spijt, de Belastingdienst heeft het moeilijk met het bewijzen van adresfraude. Het lijkt erop dat boeven en bandieten vaak beter dan de Belastingdienst weten “waar jouw huis woont”.

 Mr. Monique Ligtenberg

Hoofdredacteur Fiscaal up to Date (www.futd.nl)

belastingvluchtelingen (1)

 

 

Door het oog van
Monique Ligtenberg
Monique Ligtenberg
Hoofdredacteur Fiscaal up to Date

In 'Door het oog van' geeft mr. Monique Ligtenberg haar kijk op actueel fiscaal nieuws, wetgeving of rechtspraak. De columns die zij schreef voor RTL Z en de Telegraaf zijn ook in deze rubriek terug te vinden.

Bekijk alle columns

Om deze column te kunnen delen op sociale media dient u marketing-cookies te accepteren.

Overzicht columns